Sinaunang sulat Pilipino | |
---|---|
Mga wika | Maranao,Tausug, Eskayan,Bisaya, Palawano,Aborlan Tagbanwa, Buhid,Hanunuo, Pangasinense,Bikolano, Kapampangan,Ilokano, Sambali,Tagalog |
Panahon | c. 300 BC - ngayon |
Mga magulang na sistema | |
Lawak ng Unicode | U+1700–U+171F U+1720–U+173F U+1740–U+175F U+1760–U+177F U+1EC70–U+1ECBF U+1700–U+171F |
PAALALA: Maaaring naglalaman ang pahinang ito ng mga simbolong pamponetikong IPA. |
Ang Mga Sinaunang sulat ng Pilipinas o suyat (Baybayin: , Hanunó'o: ᜰᜳᜬᜦ᜴, Buhid: ᝐᝓᝌ, Tagbanwa: ᝰᝳᝬ, Kulitan: Jawi: سُيَت) ay ang iba't-ibang mga sistema ng pagsulat na umunlad at nahasa sa Pilipinas sa paligid ng 300 BC. Ang mga sulat na ito ay nauugnay sa iba pang mga sistema ng pagsulat sa Timog-silangang Asya na binuo mula sa Timog Indyano na sulat Brahmi na ginamit sa Inskripyong Asoka at Pallava Grantha, isang uri ng pagsulat na ginamit sa pagsulat ng mga dahon ng palma na tinawag na sulat Grantha sa panahon ng pag-akyat ng dinastiyang Pallava noong ika-5 siglo,
[1] at mga sulat Arabiko na ginagamit sa mga bansa sa Timog Silangan Asya.[2][3][4] Mula noong ika-21 siglo, ang mga script na ito ay simpleng kolektibong tinukoy bilang "suyat" ng iba't ibang mga organisasyong pangkulturang Pilipino.[5]
© MMXXIII Rich X Search. We shall prevail. All rights reserved. Rich X Search